Brodka - "Granda"

Zbigniew Zegler, 09.09.2010 / foto: materiały prasowe

nasza ocena:

Wojownicza góralka walczy ze sobą, stereotypami, brakiem weny i absztyfikantami w pstrokatych koszulach.

To w tytułowym protest songu "Granda". Kiedy zaś łagodnieje, robi się lekko wyuzdana, każe się dotykać opuszkami, gryźć, ślinić i wciągać pod wodę ("Saute"). I w takim erotyku sprawdza się o wiele lepiej.

Płyta jako całość wypada sinusoidalnie. Bywa umiarkowanie przekonująca, ale zdecydowanie "ma momenty". Głównie wtedy, kiedy Brodce udaje się najwierniej podrabiać Nosowską. Zanim sprawdziłem skład współpracowników i namierzyłem wśród nich Macuka, byłem pewien, że ktoś "od Nosowskiej" musiał pomagać pannie Moniczce;) Inna sprawa, że to kontynuacja współpracy, bo słynny wrocławski producent był współkompozytorem jednej piosenki na poprzednim albumie Moniki Brodki i grał tam na basie. Już singlowy, grany obficie przez Trójkę, "W pięciu smakach", przypomina poczynania szefowej Heya, głównie z początków solowej działalności. Dalej jest więcej Kaśki znanej już ze współpracy z UnisexBlues Bandem.

Bardzo dobre wrażenie robi przesycona elektroniką "Krzyżówka Dnia" i wyciszony, wzmiankowany "Saute". A prowokujące zestawienia słów, jak "myśli moje samoistnie/ dożą do ejakulacji" świadczą o chęci zagospodarowania alternatywnego elektoratu i pożegnaniu z fanami, którym przypadły do gustu wcześniejsze brodkowe przeboje. Pisane i komponowane przez i w stylu Ani Dąbrowskiej…

Pomostem między dotychczasowymi dokonaniami Brodki, czy wyobrażeniem o niej, i współczesnością są góralskie motywy, które - w moim odczuciu - kompletnie dyskwalifikują pierwszy utwór. "Szysza" jest odstraszaczem od tej płyty, ale warto ją ominąć, albo przetrzymać. Szczególnie, że - dla kontrastu - na koniec dostajemy superromantyczny "Excipit" zaśpiewany po francusku.

Monika Brodka dorośleje i dobrze zagospodarowuje swój talent wokalny. Szkoda, że przy okazji nie wypracowała swojego stylu, tylko bazuje na dokonaniach starszej koleżanki. Najbardziej zaś zaskakuje, że wśród podziękowań w książeczce płyty nie sposób doszukać się choćby wzmianki o największej inspiracji, jaką musiała być Katarzyna Nosowska…

Premiera albumu: 20 września 2010.

Od Autora:

W zdaniach »Zanim sprawdziłem skład współpracowników i namierzyłem wśród nich Macuka, byłem pewien, że ktoś "od Nosowskiej" musiał pomagać pannie Moniczce;) Inna sprawa, że to kontynuacja współpracy, bo słynny wrocławski producent był współkompozytorem jednej piosenki na poprzednim albumie Moniki Brodki i grał tam na basie.”« scaliłem postać słynnego wrocławskiego producenta – Marcina Borsa, ze szczecińskim (z urodzenia) muzykiem – Marcinem Macukiem. Co spowodowane jest tym, że obaj współpracowali z Katarzyną Nosowską i byli zaangażowani do prac nad "Grandą" Brodki. Powyższe odnosi się do Macuka, a Bors nagrywał podczas tej sesji perkusję. Gratuluję panom talentów, przepraszam, jeśli poczuli się urażeni, i liczę, że jeszcze wielokrotnie będą nas cieszyć wspólnymi projektami.

Zbigniew Zegler